🇬🇧 English version
For the past few days I’ve been completely into the Chopin Competition. I watch the livestreams whenever I can – even on my way to classes or between rehearsals. It’s amazing that every five years Chopin’s music captures the attention of the whole world, and I can follow it all from home.

The performance that touched me the most was by Mateusz Dubiel. He played in a way that felt like time had stopped for a moment. His interpretation was beautiful and very moving. I felt so proud that he is Polish – because for me, Chopin is not only a world composer, but also a symbol of how Polish music can truly be universal.

Listening to the competition also brings me back to my own piano years. Eight years of practice, exams, and concerts – those times shaped me a lot. Now, as a singer, I admire pianists even more, knowing how much work and heart goes into every note.

🇵🇱 Polska wersja
Od kilku dni żyję Konkursem Chopinowskim. Oglądam transmisje, kiedy tylko mogę – nawet w drodze na zajęcia albo między próbami. To niesamowite, że muzyka Chopina co pięć lat tak bardzo przyciąga uwagę całego świata, a ja mogę to śledzić z domu.

Najbardziej spodobał mi się występ Mateusza Dubiela. Grał tak, że miałam wrażenie, jakby czas na chwilę się zatrzymał. Jego interpretacja była piękna i bardzo poruszająca. Poczułam wielką dumę, że to Polak – bo Chopin to dla mnie nie tylko światowy kompozytor, ale też symbol tego, że polska muzyka potrafi być tak uniwersalna.

Słuchając konkursu, trochę wracam myślami do swoich lat przy fortepianie. Osiem lat ćwiczeń, egzaminów i koncertów – to były czasy, które mocno mnie ukształtowały. Teraz patrzę na pianistów z jeszcze większym podziwem i wiem, ile pracy i serca wkładają w każdą nutę.